Prinsessen op de fiets

Onze gids vraagt of we het nog een keer willen herhalen. Ja, wij gaan FIETSEN in Delhi. De chauffeur die ons naar het meeting point brengt bij het station denkt ook dat hij het niet goed verstaat. Fietsende vrouwen, dat moet een grap zijn.

Een paar weken geleden hoorden we van de mogelijkheid om in Delhi, onder leiding van een gids, te gaan fietsen. En in een vlaag van overmoed en/of verstandsverbijstering gaven we alle zeven zonder aarzeling toe aan de impuls om die belevenis nog toe te voegen aan ons excursiepakket. De overtuigdheid van ons volmondige JA is in de laatste dagen wel wat afgenomen, nu we kennis hebben gemaakt met het verkeer in India. Maar avontuurlijk als we zijn, verleggen we onze grenzen en stappen we in onze poloshirts op de fiets. De eerste 500 meter rijden we in hektisch verkeer en merken we dat we onze drie begeleiders echt nodig hebben! We worden netjes geflankeerd, als een kudde makke schapen door een herder en twee herdershonden. Dat laatste is niet oneerbiedig bedoeld overigens. Vanaf de hoofdweg rijden we Old Delhi in en wat we daar zien.....

Prinsesjes op de fiets zijn we. Met onze schone kleren, gewassen haren en gepoetste tanden in gezuiverd water uit een 5-sterren hotel. Vanuit de luxe stappen we ineens in het rauwe en vieze leven in de binnenstad van Delhi. De overbevolking en het mannenoverschot is hier zichtbaar, te voelen en te ruiken. Voor 1 op de 15 Indiase mannen en jongens zal er geen vrouw zijn om mee te trouwen. Systematisch zijn meisjes geaborteerd, verstikt, verwaarloosd, verdronken of ' per ongeluk' gestorven. India wacht een tikkende hormonentijdbom...

Tot nu toe is ons beeld van India eigenlijk heel afstandelijk: in een hoog tempo en vanachter glas trekt het land aan ons voorbij. En nu zitten we er middenin en er is geen weg terug. Zodra we weer een straatje door zijn, sluit de mensenmassa zich achterons en je kunt letterlijk niet achterom kijken. Voor veel mensen die hier leven, is het waarschijnlijk ook maar beter om vooruit te blijven kijken, want wat achter ze ligt, oogt niet fraai. Alles is hier vies, goor en grauw.
De gids loodst ons door een bloemenwijk en het kruidenkwartier. Ook hier weer de menggeur van poep en wierook... Bij de kruidenmarkt is de lucht zwaar en bedompt. De peper hangt letterlijk in de lucht. Al niesend en proestend banen we onze weg het pakhuis in. Wat we zien is bizar: op de trap worden we gepasseerd door kruidensjouwers. Koelie's die de hele dag in de moordende hitte trappen oplopen met balen kruiden. Hoezo Arbo wetgeving? We realiseren ons dat we door en door verwend zijn. Hier komen wij, met onze papieren zakdoekjes, de ontsmettingsmiddeltjes in de tassen en veilig ingeent. Vanuit het trappenhuis krijgen we inkijkjes in de kamers. Er wonen mensen op de hogere etages. Hun vuil ligt gewoon in het trappenhuis en in nissen. Hier is echt nog nooit schoongemaakt. Je zou ook niet weten waar je moet beginnen.
Vanaf het terras (of moeten we cynisch zeggen: het penthouse) kunnen we de route zien die we hebben afgelegd en nog gaan afleggen. We staan weer op afstand te kijken en voelen ons daar nederig en iets comfortabeler bij.

De fietstocht is een ervaring om nooit te vergeten. We moesten letterlijk uit onze comfortzone stappen. En we zijn toch blij dat we dat gedaan hebben. Drie uur later spoelen we het vuil van ons af in de luxe hotelkamer van het Oberoi. Zelfs de schoenen krijgen een bad en weer krijgen we de weee lucht van vuil in onze neuzen. Wanneer we in onze ogen wrijven, zijn onze vingers zwart. We hadden nog een ontbijt tegoed van het Oberoi hotel. En daar pakken we de draad van onze realiteit weer op....

Na de brunch vertrekken Karin en Thea naar het vliegveld, om de eerste vergaderingen in Bangalore te kunnen bijwonen. Het regent vanmiddag en we charteren een taxi met chauffeur, om ons nog wat van Delhi te laten zien. Onderweg vinden we het Delhi filiaal van onze favoriete kledingwinkel uit Jaipur. Ingrid past een paar fantastische jurken en we bewonderen haar uitbundig. Onze code voor het afdingen is dat als we ' het maakt je dik' zeggen en er sjacherijnig bij kijken eigenlijk bedoelen dat het FANTASTISCH staat. Ingrid was dus erg dik in de jurken. Niemand koopt iets; het voelt even te decadent om een avondjurk te kopen die je misschien 1 en met geluk 2 keer draagt terwijl de armoede nog achter je oren en in je neusgaten plakt.

We gaan vroeg eten en proberen vroeg in onze mandjes te kruipen want donderdag hebben we de ochtendvlucht naar Bangalore. Hier eindigt het eerste deel van onze reis. De pre-tour zit erop. Het was zo de moeite waard!

Vandalisme bij de Taj Mahal, een hoogtepunt, spiekende Indiers en een superdiner

Voor de Taj Mahal moesten we vroeg op, want om 6 uur vertrokken we. Met hele kleine oogjes de bus in, en ook weer uit,de intense dagen beginnen een beetje hun tol te eisen,maar tough ladies as we are... we gaan gewoon door. De ogen klapten overigens wijdopen toen we de Taj Mahal zagen, wat een ongelooflijk, prachtig en imposant gebouw is dit.

Onze guide, die werkelijk een topper is qua kennis, vertelde ons alles wat we weten wilden (en meer). Een van de shocking details binnenin het gebouw (de graftombe waar het hele gebouw eigenlijk voor gebouwd is) vertrouwde de gids ons ook toe: Vorige week is een stuk marmer gestolen uit de Taj. Een van de ladies, wiens naam we niet nader zullen noemen zei meteen dat ze zekere familieleden de handjes af zou hakken als zij ze op deze activiteiten zou betrappen. Ik zou zo zeggen: Beware

Na de Taj was het tijd om onze koffers in te pakken en weer op pad te gaan naar Delhi. Hier ontstond een waar hoogtepunt van onze reis, we waren voor het eerst op tijd in de bus. Chauf en kleine chauf waren shocked

Na een lange en warme rit waarin we weer hobbelden, bobbelden toeterden en probeerden een beetje bij te slapen kwamen we aan in het Oberoi hotel. Het Oberoi was niet het hotel dat eigenlijk geboekt was, maar een upgrade doordat ons eerste hotel overboekt was. Het Oberoi is een business hoel voor de upper-ten, en daar liepen we dan op onze slippertjes... Who cares, wij niet hoor. Met z'n zevenen zijn we heerlijk in het zembad gedoken waar we korte tijd later erg veel gezelschap hadden van Indiers... ook het uitzicht vanuit het hotel was ineens een stuk populairder dan voorheen

's Avonds zijn we na een tip van een Indiaase Lady heerlijk met de taxi naar een hippe tent gegaan, waar we gewoonweg divine gegeten hebben. Ongelooflijk wat een heerlijk eten, wat gezellig en wat een heerlijke mojhito's. Na een drankje op het dakterras van de hippe club en de taxirit door donker Delhi zijn we lekker naar ons bedje gegaan, de volgende dag wachtte ons immers een fietstocht door oud-Delh, waarover in ons volgende verhaal meer.

Ons vliegtuig vertrekt bijna, dus we sluiten af, see you in Bangalore!

Corruptie en lichaamssappen

Het is een tijdje stil geweest op ons weblog maar bij ons niet! Stroomstoringen in Agra, een overvol programma en een mislukt geplaatst bericht waren daar debet aan. Nu staan we even op de luchthaven, in afwachting van onze vlucht naar Bangalore en hebben we weer tijd om jullie bij te praten.

We pakken de draad op in Jaipur, waar we maandagochtend uitgezwaaid zijn door de hotelstaf. Wat een heerlijk hotel en wat een leuke mensen. We waren er ' thuis'. Chauf en kleine chauf stonden weer netjes op tijd voor ons klaar en wij waren - als altijd - net een beetje te laat. Het is vroeg in de ochtend en het is heet. Snoeiheet. Ook in de bus is het al warm. De airco werkt niet helemaal top. Achterin de bus moet je echt gecentreerd op de achterbank gaan zitten om niet nat te regenen. En na iedere lange rit is de inhoud van de koffer van Ellis drijfnat. Gelukkig is het schoon water!

Onze aanwezigheid in India gaat niet onopgemerkt voorbij, niet voor ons en niet voor de vele (mannelijke) weggebruikers. Hanneke, Karin, Ingrid en Ellis zouden alleen-reizend misschien nog de moeite waard zijn maar in dit gezelschap zijn ze echt niet interessant. Thea, met haar lichtblonde haar en lengte is onze ' exoot' en wordt vooral vanaf een afstand uitgebreid bekeken. Michele, met haar donkere haar, sprekende gelaatstrekken, rijzige gestalte en prachtige shawls lijkt zo in het landschap te passen. Ze werd al aangezien als een van Charlie's Angels! Een filmster dus. De absolute blikvanger is Micky. Met haar looks, de donkere krullen en haar olijfkleurige huid lijkt ze te voldoen aan het absolute Indiaase schoonheidsideaal. Wij zeggen: Micky voor President! Ze heeft een duidelijke visie op de verkeerssituatie, regelt dat iedereen in z'n baan en rijrichting blijft en trekt met haar uiterlijk vast heel veel stemmen.

Over Indiaase mannen gesproken: wij vinden ze niet woest aantrekkelijk. Niet omdat ze er niet mooi uitzien maar omdat ze nogal extrovert zijn als het gaat om lichaamssappen. De rochels gaan overal af, zelfs nu naast ons bij het schrijven van dit bericht. In de auto, in een sjieke winkel, aan tafel in het restaurant, overal gaat die (snot)wekker luidruchtig af. Plassen kunnen ze ook, overal en altijd. En dat er iemand gedwongen toekijkt, dat maakt niet uit. De fluimen vliegen in allerlei kleuren in het rond. Gelukkig hoor je die aankomen want het ontwijken van de fluim plaatst ons voor een dilemma: niet kijken dan val je, wel kijken dan gebeurt er ook iets.... De mannen krabbelen zich uitbundig in het openbaar enniet alleen op het hoofd!
Nee mannen in Nederland, we komen gewoon weer naar huis!

De rit van Agra naar Jaipur neemt zo'n 6 uur in beslag. Kort voor aankomst in Agra bezoeken we Fatephur Sitri, de verlaten stad. Onze gids staat al op ons te wachten wanneer we met lege maag rond een uur of 2 aankomen. De talkpoeder in zijn stevige nek is al in witte rolletjes veranderd door de warmte. Het is 38 graden en op het heetst van de dag. De gids spreekt perfect Engels, weet veel en hoort zichzelf graag en veel praten. Geduldig wachten we in de brandende zon zijn verhalen af, ondertussen hevig lastiggevallen door de vele jonge verkopers van allerlei spullen waar we geen behoefte aan hebben. Het stoort teveel en we raken wat geirriteerd. De moskee bij het complex is prachtig maar het is moeilijk om te genieten met zoveel ongevraagde aandacht. We merken dat onze gids het lastig met ons heeft. We krijgen bovenmatig veel aandacht en het lukt hem moeilijk om de verkopers onder controle te krijgen. De stenen, waar we met onze blote voeten opstaan, zijn zo heet dat je echt moet rennen om je voeten niet te verbranden. De gids verlost ons en hemzelf uit het lijden en besluit de rondleiding in te korten. Dat is een goed plan waar we het snel mee eens zijn. De tweede helft van de rondleiding is gelukkig in een besloten gedeelte waardoor we ongestoord van al het moois kunnen genieten. De foto's staan er al op dus kijk vooral zelf verder!

In Agra frissen we ons even op in het hotel voordat we aan het bezoek aan het Agra Fort beginnen.Hanneke, Thea, Michela en Michelle beleven nog wat angstige minuten in de lift, die door een onverwachte beweging van een Franse toerist blijft hangen. We besluiten na dit incident de trap te nemen, waar we de brandblusapparatuur ontdekken. Een veilig gevoel die 2 emmers zand!

Ons hotel ligt op 3 km afstand van het Agra Fort en de Taj Mahal. Vanuit het prachtige fort, dat we in de avondzon bezoeken werpen we al de eerste blikken op de Taj. Het is veelbelovend! Tot grote verbazing van onze gids komen we midden in het fort de ladies van LC 52 tegen. Hij is verbijsterd: zover van huis en dan ontmoet je ' zomaar' mensen die je kent. Eindelijk durft hij te vragen wat hem kennelijk al een tijdje bezighoudt: wat doen 7 vrouwen alleen in India en wie zijn die idiote echtgenoten die dat zomaar toestaan? Hij voelt zich plaatsvervangend verantwoordelijk voor ons en die verantwoordelijkheid is zwaar. Dat hadden we ook al gemerkt bij onze andere begeleiders, ongeacht of ze nu gids of taxichauffeur zijn.

Vanavond hebben we het diner in Zorba de Budha. Een zeer speciaal restaurant zo blijkt, waar we onze balansdag passend afsluiten. Vroeg naar bed vanavond want morgenochtend moeten we om 6 uur klaarstaan voor het hoogtepunt van onze reis: de Taj Mahal! Op de terugweg springt er op een kruispunt zomaar een politieagent op de schoot van kleine chauf. We schrikken er onwijs van en chauf is boos. Niet een beetje boos, heel erg boos. Chauf heeft namelijk niets fout gedaan. Hij wordt ordinair gechanteerd en mag kiezen tussen voor gek gezet worden voor het oog van zijn gasten of betalen. Chauf is dat laatste niet van plan. De gids grijpt in en zegt Chauf de 100 rupie te betalen die kennelijk geist wordt. Anderhalve euro maar meer dan een dagloon voor een gemiddelde Indier. Dat is corruptie in India. We mochten er zomaar even mee kennismaken. Natuurlijk hebben we Chauf gecompenseerd. Dat zorgde voor een goede nachtrust!

Poep & Wierook

Dat India een land van contrasten is, dat had de oplettende lezer vast al begrepen. Ook vandaag hebben we daar weer wat van kunnen opsnuiven, letterlijk en figuurlijk.

Na een heerlijk ontbijt stonden onze trouwe chauf, de dienstbare bijrijder en onze dandy-gids ons op te wachten voor een nieuwe dag met avonturen. Vandaag stond het Amber fort op de programma en een bezoek aan het Paleis van de winden. Dat laatste bleek een fotoshop want achter de facade (prachtige raampjes) gaat verder niets schuil. Met alle fotostops voelen we ons wel een beetje Japanner, we gaan er vanuit dat we thuis heel blij zullen zijn met alle mooie foto's. Het zullen er wel erg veel zijn met al die schietende ladies! We worden belaagd door verkopers zodra we onze bus uitstappen. Thea en Michela geven non-verbaal de meeste koopsignalen (kopen ook het meest - Helmut (hiep hiep hoera), Renato ga maar sparen) en krijgen volop aandacht.

Het Amber fort ligt vlak bij de binnenstad van Jaipur dus een kort ritje vandaag. Het fort ligt zoalste verwachten valt hoogin de heuvels. Het laatste stuk van het pad naar het fort voert stijl omhoog. Veel te warmvoor zo'n inspanning en daaromworden er olifanten ingezetop dat deel van hettraject. We mogen metz'n tweeen in een bakje en de duo's zijn snel gevormd.Fotografe Ingrid mag alleen in het bakje. Het is een debiel gezicht om ons allemaal in de bakjes te zien zwiebelen. Het handelen over hoedjes, armbandjes, pennetjes en ansichtkaarten gaat gewoon door vanaf de olifant. De handelaars zijn zeer bedreven in het ontwijken van de dikke potenen krijgen ook wel wat hulp van de olifantenbestuurders. Thea laat haar waterflesje vallen en de olifant raapt het netjes voor haar op, nadat het door de olifantenpoep is gehaald. En dan moet je dankbaarheid tonen natuurlijk! Natuurlijk geven we aan het einde van de rit te weinig fooi en nemen de olifanten ontevreden afscheid van ons. Wij hebben er geen aandacht voor want wat onze ogen zien is zoooo mooi! Een compleet paleis metprachtige ontvangsthallen van marmer, spiegels, schilderingen en de kenmerkende balkonnetjes en ' tralies' die zijn uitgehouwen in steen. De laatste moghulhad 108 vrouwen en voor iedere vrouw was er een eigen appartement. Het leven moetbest goed geweest zijn voor de happy view van die tijd. Ook binnen het paleis wisselen de geuren zich af. Zo ruik je wierook en zo weer een snufje verse olifantenpoep. Karin blijkt de sterkste onderhandelaarster en Michela raakt de kluts kwijt. Ingrid fotografeert rustig door en Ellis mag haar hoedje laten zien. De foto's zullen meer informatie geven dan dat we hier kunnen beschrijven......

Op de terugweg is er tijd voor een korte fotostop bij het waterpaleis. Voor ons een grote bus met toeristen, die uit de raampjes allerlei spullen gooien waar massaal op gedoken wordt. Een walgelijk gezicht eigenlijk. De kinderen verzamelen de knuffels waar ze klaarblijkelijk geen flauw idee hebben van wat je daar mee zou moeten doen. Ze worden ingeleverd bij de hoofdbedelaar en er wordt weer gewacht op een nieuwe bus. Onze gids brengt ons nog even naar een textielwerkplaats, waar we een uitleg krijgen over blokstempels (een vorm van batik). Vervolgens mogen we kijken hoe wollen tapijten worden geknoopt. En dan worden we op de eerste verdieping verwacht, waar we mogen plaatsnemen op de bankjes en een drankje krijgen aangeboden. De rollen opgestapelde tapijten en de vele handlangers die klaar staan geven ons de indruk dat dit wel eens een langdurige zaak kan worden. Kordaat grijpen we in; niks drankjes, naar het hotel! We stellen veel mensen teleur met ons besluit. Maar we kunnen er niet mee zitten.

Even heerlijk tijd voor een lunch enna de middag gaan we, jawel, SHOPPEN! Ik ga er niks over schrijven. Hou de creditcard afschriften maar in de gaten en kijk op de foto's (later). Het was geweldig. Omdat met z'n zevenen winkelen toch wel erg onhandig is, besluiten we te splitsen en beleven we allemaal onze eigen avonturen. In de massage salon, bij nog meer koopjes enin het heerlijke zwembad, waar we de ladies van de Kogge Rondte ontmoeten.

Het diner beginnen we met een foto in onze Delftsblauwe outfit. Het personeel is zeer onder de indruk en de andere gasten hebben veel vraagtekens in hun ogen. We hebben weer heerlijk gegeten, Hanneke kiest voor ons allemaal uit want het duurt allemaal veel te lang die eet-democratie.

Afsluitend dan nog iets over het poepen: we komen voorlopig allemaal aan!

Lieve groeten uit een prachtig Jaipur. Morgen op naar Agra!

Koeien, Kamelen, Oud Hollands snoep, toeters, afdingen, een date en WEER een upgrade

Namaste, vanuit Jaipur zijn hier weer jullie razende reporters...

Vanmorgen, na een goede nacht in heerlijk bed, voor dag en dauw ontbijten.Om 8 uur stonden onze chauf en bijrijder klaar om ons naar Jaipur te vervoeren. Dehli Jaipur is 260 kilometer, daar draaien wij onze hand niet voor om...in Nederland. In India is 260 kilometer een heel ander verhaal (zeg maar dimensie), namelijk 5,5 uur hobbelen, bobbelen, toeteren, toeteren, en laat ik niet vergeten: toeteren. De rit was weliswaar lang, maarwat zie je het land zo mooi zeg!Afijn, met het oud hollands snoep waar LC 34 ons mee verwend had, veel mooie plaatsjes onderweg (koeien en kamelen om maar wat te noemen vermaakten we ons prima). De vrachtwagens zijn hier ware kunstwerken.Zonder uitzondering zijn ze allemaal prachtig beschilderd en achterop staat de tekst 'Blow horn', wat dus ook non-stop gebeurt. De chauffeur vertelde dat je om in India te rijden drie dingen nodig hebt: ' Good horn, good brake and good luck'. Indeed!

Aangekomen in ons hotel,Samode Haveli, waren we flabbergasted. Wat een prachtige kamers, wat een prachtig hotel.Na een snelle lunch stond onze gids klaar om ons Jaipur rond te gidsen. Als eerste gingen we naar een observatorium waar astrologen en astronomen hun hart op kunnen halen. Maar ook wij! Prachtige objecten waarop tijden ensterrenbeelden door de stand van de zon kunnen worden afgelezen. Daarna naar het Citypalace (mooi) met daarin een collectie van onder andere prachtige koninklijke gewaden. Aansluitend bracht de gids ons naar een bazaar waar Michela en Thea lekker geshopt hebben...dit gaan we morgen overnieuw proberen maar nu MET afdingen

Terug in het hotel een heerlijke duik in het zwembad (ongelooflijk lekker) waarna we ons klaar hebben gemaakt voor onze date... Zeven vrouwen op pad met 1 Indier... Imagine that. We waren door de General Manager van de reisorganisatie in India uitgenodigd om met hem te gaan eten. Daar zeggen wij geen nee tegen.. Heerlijk maar dan ook heerlijk gegeten van een traditionele maaltijd.Na verloop van tijd kwam een vrouwelijke collega van hem aanschuiven, zij leerde Ingrid met 1 hand etenen gaf ons goede adresjes om naar Sarees en dergelijke te kijken. Enneh, afdingen MOET werd ons nog op t hart gedrukt. 's kijken hoe 't met het commerciele talent zit!

Gegroet van ons allemaal!

Vanaf een erg gezellige hotelkamer....

Onze kamers in Delhi zijn schoon en we mogen meteen aanschuiven aan het ontbijt. Smullen!!! Om 10.00 Delhi tijd(3.5 uur later dan in Nederland) begint onze stadtour door chaotisch Delhi, waar iedereen een claxon heeft 'm ook gebruikt. We beginnen met een bezoek aan de Jama Masjid, de grootste moskee van India. De verplichte chadors waar we hevig over mopperen (wij dachten dat we correct gekleed waren) blijken het leuk te doen op de plaatjes!

We gaan door naar een voor Indiers belangrijke plaats, de Indira Gandhi memorial, de plaats waar Gandhi gecremeerd is. Het is er druk en warm en we kijken onze ogen uit, vooral naar de vrolijk gekleurde sari's en de blote lichaamsdelen. Nee, geen knie gezien.

Door Humayun's Tomb, een prachtig dieprode variant (voorloper)van de Taj Mahal. De mooie tuinen zijn een oase van rust en schaduw. Dan onze eerste lunch in India Niemand lijkt echt trek te hebben en we bestellen allemaal iets anders. We proeven en keuren en het smaakt!!!

Buiten slaat hetweer om. De snoeiende hitte wordt neergesabeld door slagregen. We wachten de bui af en stappen weer in de bus. Terwijl we een korte (foto)stop maken bij de Gate of India en de parlementsgebouwen leest onze gids de handen van Michela en Ellis. Dat Ellis 3 kinderen zou hebben en Michela geen maakt veel duidelijk over de betrouwbaarheid maar vermakelijk is het wel.

Ons laatste bezoek is het Qutb Minar compex. De Islamieten vielen in de elfde eeuw India binnen, roofden alles van waarde, vernielde de tempels en gebruikten de stenen voor de bouw van de moskee en minaret. Aldus onze gids(Hindu) die er nu nog boos over is. Dan neemt moeder natuur nog één keer wraak en zet de hemelsluizen open. Overstroming, omgewaaide bomen, eentransformatorhuisjedat vlak voor onze neus ontploft en een verkeerschaos zijn het gevolg. We staan zo lang en zo verschrikkelijk vast dat we besluiten de chauffeur een handje te helpen. We smeken de politie, lachen vriendelijk en veel en nikken instemmend naar de andere weggebruikers en binnen een minuut zijn we waar we willen zijn. Onze chauffeur is er beduusdvan. Gaar, moe,afgepeigerd maar voldaan komen we aanin het hotel, waar we nog ruim tijd hebben voor de sauna, de dagboeken en een heerlijk diner. Let's call it the day.

Kraak de code!

Nog maar 12 uur in India en het voelt alsof we hier al een week zijn! 24 geleden vertrokken van Schiphol,bijna ondenkbaar. India, een andere wereld.

De eerste indruk was anders dan gedacht, minder overweldigend dan ons was verteld door ervaren India gangers. Geen echte armoede gezien. Een handvol bedelaars en souvenirverkopers. Het is ook geen toeristenseizoen, dat begint straks, in oktober.

Terug naar het begin, Schiphol. Thea had een superleuke en attente verrassing van de meiden van LC 34. Karin bood spontaan ruimte aan in haar koffer. Daarover later meer. Swatch gekocht voor Ingrid, die in het vliegtuig haar 36-ste verjaardag viert. Tax-free geshopt, ook daarover later meer.

Check in bijde gate voor de vlucht naar Londen. Of Karin haar koffer maar even wil openmaken... De 3-cijferige code klopt niet. Bij poging 202 van de 999 mogelijke combi'sgeeft Karin het op. Tenslotte moeten we nog een vlucht halen. De veiligheidsman is deberoerdste niet en laat haar door. Onder de voorwaarde dat de code voor aankomst in London is gekraakt. Nadat Karin haar nagel scheurt bij poging 360 kraakt Hanneke de code.

Op Heathrow wacht een nieuwe uitdaging: hoe krijg je de tax-free aankopen van Schiphol door de security. Van die luchthaven hebben ze namelijk nog nooit gehoord daar. Wachten duurt lang, zeker als je op kousevoetjes op je bagage mag wachten omdat je schoenen ook in die bak moesten. Thea probeert nog een leuke foto van zuchtende Ellis te maken en bijna wordt ze gearresteerd. Nadat de aankopen voor de derde keer langs de scan zijn geweest mogen we dan toch door. En bij de gate wacht Ingrid een verjaardagsverrassing: een upgrade en Thea en Ellis mogen mee. Hiep hiep hoera.Op naar India!

Nog maar een dag

Nog maar één dag. Morgen rond deze tijd zijn we op weg naar Schiphol. Na nog 'wat'

We gaan!

De definitieve vluchttijden en vluchtnummers voor de heenvlucht zijn:

20 augustus :

Amsterdam - Londen per BA 435, vertrek 14.55 uur
Londen - Delhi per BA 0257 vertrek om 17.35 uur (aankomst 6.20 uur de volgende dag)

We houden jullie opde hoogte van onze belevenissen in India!

Groet vanons allemaal!