Nog maar 12 uur in India en het voelt alsof we hier al een week zijn! 24 geleden vertrokken van Schiphol,bijna ondenkbaar. India, een andere wereld.

De eerste indruk was anders dan gedacht, minder overweldigend dan ons was verteld door ervaren India gangers. Geen echte armoede gezien. Een handvol bedelaars en souvenirverkopers. Het is ook geen toeristenseizoen, dat begint straks, in oktober.

Terug naar het begin, Schiphol. Thea had een superleuke en attente verrassing van de meiden van LC 34. Karin bood spontaan ruimte aan in haar koffer. Daarover later meer. Swatch gekocht voor Ingrid, die in het vliegtuig haar 36-ste verjaardag viert. Tax-free geshopt, ook daarover later meer.

Check in bijde gate voor de vlucht naar Londen. Of Karin haar koffer maar even wil openmaken... De 3-cijferige code klopt niet. Bij poging 202 van de 999 mogelijke combi'sgeeft Karin het op. Tenslotte moeten we nog een vlucht halen. De veiligheidsman is deberoerdste niet en laat haar door. Onder de voorwaarde dat de code voor aankomst in London is gekraakt. Nadat Karin haar nagel scheurt bij poging 360 kraakt Hanneke de code.

Op Heathrow wacht een nieuwe uitdaging: hoe krijg je de tax-free aankopen van Schiphol door de security. Van die luchthaven hebben ze namelijk nog nooit gehoord daar. Wachten duurt lang, zeker als je op kousevoetjes op je bagage mag wachten omdat je schoenen ook in die bak moesten. Thea probeert nog een leuke foto van zuchtende Ellis te maken en bijna wordt ze gearresteerd. Nadat de aankopen voor de derde keer langs de scan zijn geweest mogen we dan toch door. En bij de gate wacht Ingrid een verjaardagsverrassing: een upgrade en Thea en Ellis mogen mee. Hiep hiep hoera.Op naar India!