Het is even geleden dat jullie van de bende van zeven gehoord hebben, maar we laten jullie natuurlijk niet met een 'open einde' achter hoor... Jullie krijgen nog een verslag van onze laatste dagen in India.

We vertrekken vanmorgen bijtijds om, na een korte stop bij een paleis, door te stomen naar Bangalore. In de bus hangt een erg vreemd luchtje, een onaangenaam luchtje dat ons doet grijpen naar verfrissende sprays en 'neusdoppen' (voor meer uitleg over de neusdop: zie foto

). Het is niet de eerste keer dat we een sterk geurendeIndiaase man ruiken... De buschauffeurs tijdens de conferentie leken op dit aspect geselecteerd. Wij hebben er zelfs een nieuw bedankje voor bedacht: Stink you!

Hetpaleis dat we zien is een zomerpaleis dat helaas erg veel van haar pracht verloren heeft onder invloed vande elementen. Wat eens prachtige en indrukwekkende schilderingen op textiel zijn geweest is nu verbleekt. De schilderingen zijn zo fijntjes dat onze primaire gedachte ('huur een schilder in') geen oplossing biedt, daarnaast is de textiel dusdanig vergaan dat er, op afstoffen na, geen mogelijkheden zijn de pracht van ooit te behouden. Het stofvrij maken gebeurt, zoals overal in India,vol liefde voor het cultuurgoed.

Rond vier uur komen we aan in Bangalore, waar we gebruik maken van de laatste mogelijkheid om samen op stap te gaan. We vertrekken naar Commercial Street, waar we onze laatste rupees besteden aan cadeautjes voor thuis. Aan het begin van de avond treffen we Rita, een Indiaase lady waar Karineen erg gezellig councellors diner mee had beleefd. Rita neemt ons mee naar een fantastisch restaurant, waar ze volledig los gaat tijdens het bestellen van eten. Ze bestelt allemaal speciale hapjes, waar we stuk voor stuk van smullen. Als we allemaal op knappen staan blijkt dit alleen nog maar het voorgerecht te zijn geweest... Gelukkig kunnen we Rita overtuigen dat in onze buiken echt geen ruimte meer zit. Rita is een taaie en dat zullen we weten. Ze wil ons beslist nog een dessert laten eten. Haar poging begint in het restaurant met kulfi ijs. Beleefd maar beslist wijzen we dat af. Niet dat we geen Kulfi ijs lusten maar we danken de goden dat we tot nu toe gespaard zijn gebleven voor de Delhi belly en dat willen we graag zo houden, zeker in het vliegtuig op de terugreis. Rita's tweede poging begint met: ik wil jullie alleen maar iets laten zien. En zo belanden we in een delicatessenzaak. Een soort banketbakkerij, maar dan anders. Het is er druk. Niet alleen met mensen; er vliegt van alles binnen. Er worden mierzoete snoepjes gekookt en ook wat andere, hartige lekkernijen staan te pruttelen op een difuus en van de olie walmend vuurtje. Rita is niet ontvankelijk voor onze besliste weigering dit keer. En dan besluiten we onze 'waarheid' maar op te biechten. Dat we toch een beetje bang zijn om ziek te worden van deze hygiënische omstandigheden. Rita lacht ons eigenlijk gewoon een beetje uit. Ziek worden zit tussen je oren zegt Rita. Als je positief denkt, dan word je niet ziek. Rita zal wel gelijk hebben. Wij vinden het een bijzondere stelling. Zeker richting sommige van onze ouders, die met nare chronische ziektes te maken hebben. Als dat toch eens de oplossing zou zijn!

Met al dat eten in onze buik doen we een recordpoging: hoeveel vrouwen kun je in een Suzuki Swift stoppen? Wij weten het antwoord: Rita stuurt (die komt er het beste af

), Michele op de voorstoel en Ellis zit op haar schoot.Achterin kruipen Carla en Ingrid dicht tegen elkaar aan en Karin drappeert zich hier vakkundig overheen. Als sluitstuik schuift Thea haar billen er nog bij...en rijden maar. Zo verpakt gaan we nog even bij een vriendin van Rita, die haar eigen handtassen maakt,op bezoek. Een aantal ladies dacht duidelijk dat er nog ruimte in de Suzuki was, want ze nemen wat tassen mee naar huis. Na ons weer in de Suzuki gepropt te hebben verrast Rita ons nog met wat extra bagage: de lieverd had ons zien genieten van de Pani Poori, en ze had voor ons allemaal twee 'ready to make' Pani Poori boxes geregeld.... We kunnen onze liefjes thuis allemaal verrassen met een echt Indiaase maaltijd!

Als Rita ons bij het hotel afzet gaan we onze koffers inpakken en dan snel slapen, want om half drie vannacht gaat de wekker weer, om3.15 vertrekken we naar het vliegtuig.