Onze eerste gedachte bij het wakker worden: Hieperdepiep voor Hanneke! De SMS wordt direct verzonden en later op de middag zullen we nog voor haar zingen. Maar laten we bij het begin beginnen!

Iedereen heeft lekker geslapen. Na het matige ontbijt mogen we de bus weer in, die dit keer al binnen 15 minuten na het afgesproken tijdstip vertrekt. Het gaat vooruit! Ons reisdoel voor deze ochtend is het Mysore palace, dat nog steeds bewoond wordt door de Maharadja van deze streek. Na alle lege forten en kastelen, nu een ingericht en bewoond paleis en da's een mooie aanvulling op wat we gezien hebben. Het paleis is in 1880 gebouwd in Moorse stijl. De Engelse invloeden zijn duidelijk merkbaar, in de tegels en de pilaren. Tegen onze zin moeten we nog even poseren voor de fotograaf, met de hele groep. Om ons heen klikken camera's mee (ook zonder jou doen we het nog goed hier Michy!). Later blijkt dat we geschoten zijn door een journalist en vinden we onze foto terug in de krant. We zijn local celebrities here! Nadat we onze schoenen hebben teruggekregen cq teruggevonden, mogen we nog wat ronddwalen op het terrein. Daar ontmoeten we de Ladies van Mysore, die een delegatie hebben afgevaardigd naar het paleis, speciaal voor ons! Ingrid probeert nog een pin te ruilen maar de dame heeft Nederland al. Er is ons iemand voorgeweest. Onze onderhandelingspositie is zwaar ondermijnd. En door wie? We denken iemand uit Zwolle, die heel veel pins heeft verzameld en nu thuis dit weblog leest en heel hard NEEEEE roept! En Basta er achteraan vermoeden we.

De post tour is ons wat te massaal en we vinden dat we erg veel tijd verliezen aan wachten. En het programma kan ons ook niet zo boeien. Nadat we in een duffe dure winkel zijn afgezet, waar we na vier minuten uitgekeken zijn en nog een uur moeten wachten voordat de bus vertrekt, besluiten we het karma in eigen hand te nemen en vertrekken we naar de koffieshop die we verderop hebben ontdekt. Het drinken van een kop koffie die smaakt is een waar genot. Laat de foto's de verhalen maar vertellen. We charteren een taxi en laten ons naar een betere winkel vervoeren die door de ladies van Mysore is aangeraden. Nadat we de chauffeur drie keer hebben moeten doorsturen omdat hij toch echt van mening is dat de winkels die hij uitzoekt beter zijn, komen we weer bij een winkel uit waar we niet willen zijn. Klaar zijn we er mee. We stappen uit de auto en tot onze verrassing vinden we in een zijstraatje de toegang naar de lokale bazar. Kijk, daar krijgen we weer energie van! Prachtige fotomomenten, die door hoffotografe Ingrid weer mooi worden vastgelegd. We kijken onze ogen uit! Dit hadden we nog gemist in India en we zijn erg tevreden met onze doe-het-zelf-reis. Karin en Carla willen hun medeladies verwennen met een mooie shawl en we eindigen nog even bij een silk house, waar de Indiaase moslimvrouwen in volledige burka hun Idul Fitr (suikerfeest) outfit aanschaffen.

De lunch in het hotel laten we schieten. Omdat het tijdstip van lunchen hier tussen 12 en 4 kan vallen en we meestal rond 3 uur aanschuiven, eten we alleen maar wat ondefinieerbare kwak hier. We laten ons afzetten bij het hotel en lopen 500 m door naar een pretparkje met fastfood restaurant. De burgers, frietjes en cola gaan er in als carboleum in een droge schutting. Weer een paar genotsmomenten! We bellen Hanneke om haar te feliciteren en zingen heel hard lang zal ze leven. De keuken reageert direct met het brengen van taart naar de vitrine. De kunstmatige kleurstoffenmaken ons niet hongerig. Hoeft ook niet. Eerst maar eens zien of het Karma heeft bepaald dat onze frietjes en burgers goed gaan vallen.