Vanmorgen vertrekken we naar een ziekenhuis in Bangalore om20 kinderen met een zware gehoorbeschadiging gehoorapparaten aan te bieden. Het geld voor deze apparaten isdoor deactiviteiten van Ladies' Circle Zwolle en de steun van een Nederlands bedrijf bij elkaar gebracht. Als we bij het ziekenhuis aankomen zitten de kinderen en hun papa's en mama's al klaar, de spanning is van hun gezichten af te lezen.

Hanneke spreekt de kinderen en ouders namens ons allemaal toe (hulde Hanneke), waarnade apparaten een voor een door ons worden aangeboden. Meiden in Zwolle...dit is waar we het voor doen. Waar we soms wel eens het gevoel hebben dat onze activiteiten een druppel in de oceaan zijn hebben we hier gezien dat het geen druppel in de oceaan is. Hetbetekent voordeze kinderen gewoon het verschiltussen het hebben van een toekomst...of niet!

We hebbenmet een brok in onze keel en tranen in de ogen naar de kinderen en hun reacties. Hetmeest treffende moment was wel de handen van een meisje die van schrik in de lucht schoten toen ze het applaus na afloop hoorde. Dit meiske hoorde voor het eerst een geluid... Wat bijzonder dat wij dit mee mochten maken en hier aan bij hebben mogen dragen.

Als we weer willen vertrekken blijkt een van de auto's zelf gedacht te hebben (gevaarlijk, denkende auto's), hij is zelfstandig op slot gegaan, en ja, goed geraden, de sleutels zaten nog in het contact. Na een dikke drie kwartier wachten was er nog geen enkele beweging waar te nemen... Onze eerste tuktuk-rit was een feit! Heel wat uitlaatgassen, fluimen en wilde Indiaase blikken verder kwamen we waar we komen wilden: ons hotel. Even relaxen en badderen, want vanavond wacht ons het afsluitende gala.

Over het gala zijn een paar quotes die treffend zijn:

- Het was ver weg;

- Superlokatie;

- Waanzinnig mooi aangeklede Ladies (helaas was het niet in alle gevallen de beoogde jurk

- Er werden WEER (heel erg) veel mensen bedankt;

- Dit zorgde voor een lange zit;

- Hierdoor werd het helaas erg laat en misten we het dansen bij de live band;

Terug in het hotel, wat erg laat was, hebben we met tranen afscheidvan Michaela en Hanneke genomen. Wat jammer dat deze fantastische groep nu niet meer als geheel doorgaat op de post-tour! Het was fantastisch met z'n zevenen! Om 02.00 uur liggen we na een geslaagde dag,in bed. Morgen begint onze post-tour en bereiden Hanneke en Michaele zich voor op hun vertrek naar huis.